olmayacak denen bu şeyler
belli ki olmayacak
beklenen bir rengi var zamanın
görünür bilinen tüm şeylerin
sana bana itelediği, öyleyse
olmayacak denen şeyler
işte olmayacak

vakit dar ve anlamsız sanılmasın ancak
gövdem ehil değil, bir kaba demir külçesi
karşılar hüznün yaz yağmuru tavrında
ellediği yerlerini. okşandığı vakit:
ılık suların
hesabetmeyen etkisi, vaatler
eşref saatleri, geç gelen bir mesaj. içini
ancak  çatlayarak sunar dünyaya

kalbim öksürüyor, kalbim öksürüyor
bu yüzden mi korkunç tüm akşam yemekleri
her değinilmeyen sessizlik, böylece
mi gürültü sahibi

matruşka kalbime musallat
karnımı esip duran her rüzgar
esintilere bölünür tekrar tekrar
korku hüzün özlem öfke
ben, pay edilmiş kararlar kongresinde
gölgeme değdiğim yerlerde ne var?

seviyorum
yine de severek
göğsümde tökezleyip duran oğlanı   çünkü
o, inatla söyler yolunda gitmiyor bir şeyler
bir savaş çağrısı şimdi kıyamda:
tüm gerekleri öldüreceğim yemin ederim!

askerliğim ihraç onuru kayıp
ıssız bir mevzide
dizlerinin bağı çözülmüş bulundu
bu sancılı yavruyu ellesek eğer
kir mi bürüyecek sesimizi, nedir
ellerimi bağlayan gerçekte
gerekleri öldürmek için
ne gerek

her söz hamasi
her laf dile gelen yerinden beylik
korkuyor ruhum imgeye doğru koşmaktan
ikinci eski içtima kolpa dümen kimde şimdi

anımsadığım saniyeler seni sevmek
gözlerini deviren bir taya benzerdi
yemyeşil çayırlarda çiy taneleri
sonra ellerim, bağlı çınarlara
çaputlar misali

sen
güneşin doğduğu yörelere
itiraz edecek gibi bakardın
gözlerin binlerce namlu kararında
doğrulmuş, yürürdü alnıma
ancak anladım, namlunun ardına asker
işaret parmağına kararmış inatlar gerek.
bana yeni, yani
yeniden bir şeyler gerek,
gerek mi
tak tak!

böylece bitmiş olmak
bir başkanın ortasını müjdeliyor
hayat, yitirildikçe sesli
sen tüm kumarlar biraz kanlı dersin
yavrum  benim mevsimim valla geçti
umarım bir gün arabanla beni ezersin.

Next

[İLK ŞİİRİ] ölümlü | seda isadora duman