Güzelliğini kalmaktan değil
Geçmekten aldığın
Kendi halindeliğinde ben
İlham bulurum
Senin pigmentlerin
Hangi taşı toz edip de
Hangi yaprağı
Çiçeği kurutup
Sonra yumurta akı
Katılarak
Neyle karıştırılıp
Bekletildi de
Boyandı renklerin
Siyahlığın…
Hangi kök boyasının eseri
Ve vücudundaki tüm sıvılar
Geçiciliğin simgesi
Güzelliklerin
Kalmanın bağlayıcılığından
Özgür
Boya kullandıkça eskiyecek
Bir daha söylüyorum
Bir daha
Kendi halindeliğin
Yüzeyselliğin temizliğinden
Ama kayganlığından değil
Derinliğin kanında
Pıhtısında çocukluğun
Dikey bir hareketle
Göklerde bir düzleme
Alsam da seni
Yerine bu dünyadaki
Hassasiyeti kışkırtsam da
Bütün o duygusal körelmelerin
Darlığında
Karşımda oturup içini döküşün…
Sevgimle utanca düşüyorum
Yine
Güzelliğine, geçiciliğine,
Kendi halindeliğine
Yere kapanmalar
Kendinden geçmeler
Gül başımı veriyorum
Yapışır damağına
Eridikçe çıksın
Genzinden, burnundan
Taşsın kokum.
Share