ansızın şah damarında
bir sızı hissettiğinde
derin, özlemler dökemeyecek kadar gençtin
sanık bellenebilecek kadar vardı yaşın
sonra kaburgalarını çapaladılar
özkütleni sudan ağır kılacak
tohumlar ektiler göğsüne
o çok sevdiğin denizlerden ayırıldın
talassofobiymiş adı, böyle başladı sende
bugünlerde her şeyi tanımlayabiliyoruz
şeyleri kelimelerle soykırıma uğratmak için
maaş bile bağladık birkaç ölmüş yahudiye

her sabah bütün kemiklerin kırılırdı
her gece başını yana eğip ilâhi kanunlara göz dikerdin
içinde yeniden kaynardı
istiridye kusmuğuyla vaftiz edilmiş parazit
ol dediler olmadım olur göründüm
yine bitmedi deri altından sızı yürütmekleri
japon balığının karnının şiştiğini
ve yan yan süzüldüğünü
kendi sancından önce fark ettin
bağırsaklarını düğümledik güzelce paketledik
ultrasonda dinledik korkularını
muayne olurken düşünmedin neden bir gelinlik
ve bir kefen aynı renktedir diye
müjde, sağlığın da boşluğun da yerinde
kocaman, sapasağlam, normal,
yerinde

ama sancılarım durmadı
kek yaptın durmadı
aşık oldun ve bitti durur gibi oldu sonra durmadı
hiç bir milyon liran olmadı olsa da durmaz
anne duasıyla durmayan
yıllardır rahmimde büyüttüğüm şey neydi?
sorular hep aynı yerinden saplandı
kanamaya devam ettin
sırf kanayabilmek için aile saadetlerinizi alıp gizlice parçaladın
h ile başlayan kelimelerin kırıklarıyla
uyluklarına uyduklarından ağıtlar kazıdın
baban evdeki çay bardaklarının
eksildiğini çok geç fark etti
sen tam babanın kızıydın
tanımladığın her şey ölüyor meryem
bir ad ver kurtul
ifşa et boşluğunu gaspa girişenleri
çok çektin kopmadı
göbek bağından ısır
aortunu kes sızıyı akıt
göğsünü eşele bul köklerinden sök at ağırlığı
sunduğum kadar sancım da suni de 
söyle yıllardır rahminde büyüttüğün şey ne?
gözbebeği aşka tepkisiz bırakılmış bir kadın
yağmurda şemsiye açan kâfir
bıçakla kazınmaya koyduğun isim
doktorlar söyler yutkunman gerekeni
çok düşünme düşürdün düşüreceğini 
artık kadınlara lobotomi de legal değil
tüh
boşver
ver boşu
gitsin

doğurmaksa derdin hayırla her şeyi
lâ diye başla hayırladıkça şahit ol
sana edilenleri unut
fişleme listesine tek kendi adını yaz
ellerinle ne yapacağını bilememe anksiyetesine son
bundan sonra eller havaya!
teslim ol!
hendesesi çarpık evin balkonundan bırak kendini
çok düşün
çok düş
düşüşünü düşlerinle yama
ben dikiş bilmem ki
biz seni bilir sanıyorduk
siz beni yüzme de bilmez sanıyordunuz

dibe çekilmek yazgısının karşısına
yumruğundaki kara lekeyi bozdurup alacağın
yıllar önce kaybettiğini koy
ölsen bile teslim ölürsün
yaşarsan her sancının bir doğumu var
şey işte
bir gün, umarım ay pardon inşallah
nasipse falansa
allah’ın izniyle
doğar
şey